Mirów - gm. Niegowa,
Mirów
 

Ruiny zamku znajdują się na skalistym wzgórzu na wschód od wsi. Zamek powstał na miejscu drewniano-ziemnego grodu w XIV w. Należał on wówczas do rycerzy z Koziegłów. Kamienna budowla składała się z zamku górnego i dolnego. Zamek górny miał kształt zbliżony do trapezu i posiadał wysoką wieżę, natomiast zamek dolny otoczony był murem i składał się z baszty bramnej oraz budowli mieszkalnych. Do bramy wjazdowej prowadził zwodzony most nad pogłębioną w tym miejscu fosą. Około 1489 r. zamek został przejęty przez rodzinę Myszkowskich herbu Jastrzębiec z Przeciszowa koło Oświęcimia i stał się ich główną siedzibą rodową. Rodzina ta znacznie przyczyniła się do rozbudowy zamku: zamek został podwyższony o dalsze dwie kondygnacje, a także nadbudowano wieżę mieszkalną.

Na przełomie XVI i XVII w., po opuszczeniu Mirowa przez Myszkowskich, zamek podupadł. Około 1633 r. wraz z okolicznymi dobrami, został sprzedany Janowi Korycińskiemu, a następnie, w 1651 r. nabyli go Męcińscy, którzy byli jego właścicielami aż do pocz. XIX w. Podczas "potopu" zamek zniszczyli Szwedzi. Później został częściowo odbudowany, lecz ok. 1787 r. opuszczono go całkowicie.